üzmedim.

üzüldük.

özlem

 yazmaya da korkuyorum aslında o kitabı, sanki sonu gerçekleşecek diye. 

yalnızlık zor geliyor. lan artık tek isteğim sadece sarılarak uyumak bir sevdiğimle. 

huzurlu bir uykuya özlemim o kadar çok ki.

bir kitap

 kırmızı pazartesiyi düşün, 

bir adam düşün

intiharının tarihini çoktan belirlemiş

herkese anlatıyor o gün intihar edeceğini

ve hiç kimse bir şey yapmıyor

hayat da üstüne geliyor geldikçe

ve yine hiç kimse bir şey yapmıyor

adama adam yazıyor

sen diye

sen şöyle düşünürdün böyle yapardın diye

konular konular üzerine denemeler

ve en sonunda veda

o fransız yazarın yazdığı intihar kitabı gibi

öyle bir kitap fikrim var

sonu 

belli olan.

en büyük günah

 duygularımla oynama 

ben kimsenin duygularıyla oynadım

en büyük günahtır bence.

içten dışa

 insanların içini de gör 

o zaman bilirsin 

ne kadar yalnız kaldığını

kayıp

üstümüz içimiz dışımız kayıp

okyanusta minik bir balık 

sanarsın bekliyor insan olmayı

değil mi

 yazmaya ihtiyacım var

sevmeye ihtiyacım var

sevilmeye ihtiyacım var

normal değil mi bu