geleceğimiz bir olsun demiştin
geçmişimiz bir oldu sadece.
Gece gündüzle,gündüz geceyle bulandıkça. Birbirini altetmeye çabalayan bu iki düşman, bana işkence etmek için ,el sıkıp anlaşıyor; biri işe koşuyor,diğeri beni işten yoruyor. 'ne kadar parlaksın'diye iltifat ediyorum güne;'bulutlar göğü kararttığında yardım edersin'..diyorum ki,esmer tenli geceye yaranmak için de, 'sen aydınlatırsın akşamı,yıldızlar parlamazsa' yine de gün,gün geçtikçe uzatıp duruyor çilemi, geceyse ,her gece, derdimi arttırıyor. (sone 28,wıllıam shakespeare)
ne acı biliyor musun şu an intihar etsem arayıp vedalaşacağım biri yok.
bana yapma ya diyecek biri yok.
buralardan da çıkabilecek miyim?
anlamıyorum herkes gidiyor bir ben kalıyorum olayım ne aq bu hayatta, sonsuz bir yalnızlık mı?