insanlar

anlamadığım bir dünyada yaşıyorum. adamlık olgusu hayat uğraşı ve benzeri saçmalıklar. anladığım bir şey varsa yaşamak nasıl normalse ölme isteği de bir o kadar normal. keza bence yaşama isteği aptalca. ve kendimi bu konuda kimselere kanıtlama gereksinimi duymuyorum. duyumsadığım tek şey böyle olmaması gerektiği duygusu.

sondan önceler

ya hep ya hiç
ya hiç ya hep
diyen bir insanken
şimdi bu ikisinin ortasında
karaktersiz bir noktaadayım

belki

belki de benim hayatım bir intiharın mimarisidir.

asiliyet

istenmeyen bir şeylerin içime buhur ettiği yaşamımda
anılarım toplamında
kendimi bile mutlu edemezken mutlu olmak istemezken
hatta hiç bir şey istemezken
kendini mutlu etmeyi beceremeyen ama benden onları mutlu etmemi isteyen insanlar
size sesleniyorum sessiz
ama derinden ve gerçek
yeter

duyum

yaşamaya ihtiyaç duymuyorum

uuzn zmana proesi 2

intihar
ruh göçü
sevdiği biri
bilimsel dünya üzeri kurulu şirket
çılgın (ne demekse) deneyler
ruh toplama kısmı
sayısal mantık üzerine bir gün ağı
son gün yetişememe dramı
yan karakterler
inanmayan asıl kahraman
ölüm ruh hayat üçgeni

yaşamak

kendine olan saygını kaybedince çok zor yaşamak